1919-1940 წლების პერიოდში, 17 წელს გადაცილებული ყოველი ლიტველი მოქალაქე ვალდებული იყო ჰქონოდა შიდა პასპორტი. ეს პასპორტები მხოლოდ ლიტვის ფარგლებში გადაადგილებისთვის შეიძლებოდა გამოყენებულიყო. თუმცა, ეს შიდა პასპორტები არ გაიცემოდა მოგზაურობის მიზნით - ეს იყო პირადი საიდენტიფიკაციო დოკუმენტები, რომელსაც ყველა ლიტველი მოქალაქე იღებდა 17 წლის ასაკში, მაშინაც კი, თუ მოგზაურობის განზრახვა არ ჰქონდა.<br><br>