ირლანდიის მეათედის გადაუხდელები, 1831
29,067 ჩანაწერი
კატეგორიის ან კოლექციის შეცვლა
სახელი
საცხოვრებელი
დეტ ალების დამატება
საკვანძო სიტყვები
სქესი
ზუსტად დაემთხვეს ყველა ტერმინი
ფორმის გასუფთავება
ძიება ირლანდიის მეათედის გადაუხდელები, 1831-ში
სახელი
საცხოვრებელი
დეტალების დამატება
საკვანძო სიტყვები
სქესი
ფორმის გასუფთავება
ირლანდიის მეათედის გადაუხდელები, 1831
29 067 ჩანაწერი
ეს კოლექცია მოიცავს მთავარ მტკიცებულებებს იმ ადამიანების შესახებ, რომლებიც მონაწილეობდნენ სამარცხვინო „მეათედის ომში“. ყველა სასოფლო-სამეურნეო ოჯახს კანონით ევალებოდა ყოველწლიური მეათედის (ან რელიგიური გადასახადის) გადახდა, რაც წარმოებული პროდუქციის 10%-ს შეადგენდა. ყველა მიწის მესაკუთრეს უნდა გადაეხადა ეს გადასახადი ოფიციალურ სახელმწიფო ეკლესიისთვის, ირლანდიის ანგლიკანური (ეპისკოპალური) ეკლესიისთვის, მიუხედავად მათი რელიგიისა. რომის კათოლიკე ფერმერებს ასევე ევალებოდათ მეათედის გადახდა საკუთარი მღვდლებისთვის და, შესაბამისად, ძლიერად აპროტესტებდნენ ამ ოფიციალურ გადასახადს.<br>ამ ჩანაწერებში მოცემულია იმ ადამიანების სახელები, რომლებმაც უარი განაცხადეს მეათედის გადახდაზე და რომლებიც ირლანდიის ეკლესიის სამღვდელოებამ დაარეგისტრირა. ამ ჩანაწერებში მოცემული ინფორმაცია შეიძლება შეიცავდეს: სახელს, მისამართს, პროფესიას, ინფორმაციას შესაბამისი სამრევლოს შესახებ, რომელიც ხშირად მოიცავს 1831 და 1841 წლების აღწერის მონაცემებს შედარებისთვის (აღწერაში დაფიქსირებული სახლების რაოდენობა მეათედის გადაუხდელთა რაოდენობის წინააღმდეგ) და შესაბამისი სამღვდელოების ჩვენების ტექსტს.<br><br>1830 და 1831 წლებში სიტუაცია ისე გამწვავდა, რომ ბევრმა ადამიანმა უარი თქვა ამ მეათედის გადახდაზე. მომდევნო წლებში ფერმერებს, სასულიერო პირებსა და პოლიციას შორის რამდენიმე „ბრძოლა“ გაიმართა, რის შედეგადაც მრავალი მსხვერპლი, მათ შორის დაღუპულებიც იყო. ეს ისტორიაში ცნობილია როგორც მეათედის ომი, ხოლო ამ კონფლიქტით ყველაზე მეტად დაზარალებულები არიან ზუსტად ის ადამიანები, ვინც მომავალ თაობაში ემიგრაციითა და შიმშილით დაზარალდნენ.ეს არის ამ ადამიანების უნიკალური ჩანაწერი იმ დროისთვის, როდესაც შედგენილი იქნა სხვადასხვა განრიგი, კერძოდ, 1832 წლის ივნისში, ივლისსა და აგვისტოში. ვინაიდან 1831 წლის მოსახლეობის აღწერა თითქმის მთლიანად განადგურდა 1922 წელს, ეს ორმაგად მნიშვნელოვანი წყაროა ამ ტერიტორიებისთვის.<br><br><b>ისტორია</b><br>ვინაიდან 1830 და 1831 წლებში გადაუხდელობა გაიზარდა, ირლანდიის ეკლესიის ბევრი სასულიერო პირი მძიმე ფინანსურ მდგომარეობაში აღმოჩნდა. დუბლინის მთავრობამ 1832 წელს, კანონის საფუძველზე, დააარსა „სასულიერო პირთა დახმარების ფონდი 1831“, რათა შეემსუბუქებინა მათი გაჭირვება. მაგრამ სასულიერო პირებს მხოლოდ 1831 წლის დავალიანების მოთხოვნა შეეძლოთ, იმ პირობით, რომ ისინი დადგენილ პროცედურას დაიცავდნენ. ამ კანონის ერთ-ერთი შედეგი იყო ის, რომ მთავრობას დაეკისრა თითოეულ სამრევლოში მეათედის დავალიანების შეგროვების მოვალეობა, ნაცვლად სასულიერო პირებისა.<br><br><b>პროცესი</b><br>თუ სასულიერო პირს სურდა დახმარების მიღება კანონის პირობების შესაბამისად, მას უნდა: - დაედო ფიცი, რომელშიც ჩამოთვლილი იქნებოდა 1831 წლის მეათედის დავალიანების ამოღების მცდელობისას გამოყენებული მეთოდები. - ფიცისთვის დაერთო დანართი, სადაც მითითებული იქნებოდა „საკუთარი სამრევლოში მცხოვრები პირების, მიწის მფლობელების“ ან „გარდაცვლილთა წარმომადგენლების“ „სახელები, აღწერილობები და საცხოვრებელი ადგილები“. ამ დანართში ასევე უნდა ყოფილიყო მითითებული, თუ რა ოდენობის მეათედი ერიცხებოდა თითოეულ გადამხდელს და რა ოდენობის დავალიანება ჰქონდა მას. ფიცები და დანართები შემდეგ უნდა გაგზავნილიყო დუბლინის სასახლეში გადაწყვეტილების მისაღებად, გაიცემოდა თუ არა დახმარება კანონის პირობების შესაბამისად, რომელმაც სასულიერო პირთა დახმარების ფონდი დააარსა.<br><br><b>ფიცები</b><br>ეს ჩანაწერების ყველაზე შთამბეჭდავი ნაწილია და თანმიმდევრულად ასახავს მეათედის გადახდისადმი ერთიან წინააღმდეგობას. ამ შეთქმულებებსა თუ კოლექტიურ უარს „კომბინაციები“ ეწოდებოდა, რომლებიც ხშირად ჰურლინგის მატჩების საბაბით იყო ორგანიზებული (აქედან მომდინარეობს ტერმინი „ჰურლერები“). ფიცების უმეტესობა მეათედის გადახდისადმი ძალადობრივ წინააღმდეგობას ეხება. ფიცებში მუდმივად არის მითითება „კერიკშოკის ინციდენტზე“. ამ ინციდენტმა შეაშინა ირლანდიის ეკლესიის სასულიერო პირები და ბოლო მოუღო მათ მცდელობებს, ამოეღოთ მეათედის დავალიანება. კერიკშოკი არის დასახლება ჰაგინსთაუნის მახლობლად, კილკენის საგრაფოში, ნოკტოფერის სამრევლოში. ოთხშაბათს, 1831 წლის 14 დეკემბერს, ხუთასი ადამიანისგან შემდგარი ბრბო გაჰყვა ოცდათვრამეტი პოლიციელისგან შემდგარ ჯგუფს, რომლებსაც მეთაურობდა მთავარი კონსტებლი, კაპიტანი გიბონსი, და პროცესის შემსრულებელი, ედმუნდ ბატლერი, რომელსაც პოლიცია აშკარად იცავდა. ბრბოს სურდა ბატლერი მათთვის გადაეცათ. დაპირისპირება საბოლოოდ უსიამოვნო გახდა. ქვის სეტყვა დაატყდა თავს პოლიციას და გიბონსი და მისი თოთხმეტი კაცი დაიღუპა. ასევე დაიღუპნენ ბატლერი და ოცდახუთიდან ოცდაათამდე ადგილობრივი მცხოვრები.